Door Carel Leemhuis
Daar hadden en hebben nog steeds veel Groningers mee te maken en ook kerkuilen ondervinden daar soms veel hinder van. Regelmatig gaat het met het nodige overleg wel goed. Ook als werkgroep hebben we overleg met de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) en wisselen we gegevens en info uit. Toch lopen we nog tegen problemen aan, waar niet altijd een goede oplossing voor te vinden is. Zo ook op een boerderij vlak bij Appingedam.
In deze boerderij staat al 20 jaar een broedkast waarin 15 x succesvol jongen zijn groot gebracht. De eigenaar is blij met “zijn” uilen. Afgelopen zomer wederom een broedgeval, 6 jongen geringd op 6 aug.
De boerderij moest gesloopt worden ivm aardbevingsschade. Voordat de sloop begon in okt is de nestkast nogmaals gecontroleerd, deze bleek leeg te zijn. De sloop kon beginnen.
De schuur was inmiddels gesloopt. Er bleken op de overgang van schuur naar woongedeelte in een holte in de nok van het dak 2 jonge kerkuilen te zitten van ongeveer 2 weken oud. Alle werkzaamheden werden stil gelegd, financiële strop voor de boer. Een camera is geplaatst door bioloog/NCG met zicht op de broedplaats, om ze goed in de gaten te kunnen houden en om het moment van uitvliegen te kunnen bepalen. Er was echter de mogelijkheid om de jongen te verhuizen naar een nieuw te plaatsen nestkast binnen 15 m van de broedplek. Daar zouden de jongen dan ongestoord verder kunnen groeien. Van deze mogelijkheid hebben we geen gebruik hoeven maken. Er waren nl verkeerde heipalen voor de nieuwbouw besteld. Levertijd nieuwe palen, minimaal 6 weken. Kostenpost voor de aannemer ipv voor de boer. Het woongedeelte kon voorlopig blijven staan, nieuwbouw was nog niet mogelijk, de jongen konden blijven zitten waar ze zaten. Boven in de nok, in weer en wind, werden gelukkig regelmatig voederingen vastgelegd door de camera.
Op 10 nov zijn de jongen geringd, het bleken er 3 te zijn in plaats van 2, nooit 3 tegelijk waargenomen op camerabeeld.
Op 27 nov waren de jongen van de broedplaats verdwenen, “uitgevlogen” De sloop kon weer doorgaan. Tijdens de sloopwerkzaamheden bleken de jongen (minimaal 2) toch nog in het woonhuis te zitten. Gelukkig op tijd gezien door de zeer oplettende sloper. 1 van de jongen zag er vermagerd uit en is opgehaald door de dierenambulance om in een opvang aan te sterken.
Helaas heeft dit jong het zover niet gehaald.
Van de andere 2 geringde jongen is niets meer vernomen, hopelijk zijn ze groot geworden. Misschien komt daar nog es een terugmelding van.
Gelukkig wil de boer in de nieuw te bouwen schuur weer toegang verlenen voor de kerkuilen. Fijn, want het is een goede locatie in een zeer geschikt biotoop. Komend voorjaar een kast plaatsen. Je kan het er maar druk mee hebben met dat aardbevingsgedoe.
